1. Mugaketa hidrografikotzat hartzen da ondoko ibai-arro bat edo gehiagok eta arro horiekin lotutako trantsizio-urak, lurpeko urak eta kostaldeko urak osatzen duten lur-eremua. Trantsizio-urak ibaien bokaletatik gertu dauden gainazaleko ur-masak dira, kostaldeko uretatik gertu daudelako partzialki gaziak direnak, baina ur gezako emarien eragin nabarmena jasotzen dutenak. Kostaldeko urak barnealdean dauden gainazaleko urak dira, zeinaren osotasuna lurralde-uraren zabalera neurtzeko erabiltzen den oinarri-lerroaren punturik hurbilenetik itsas milia batera itsasorantz dagoen eta, hala badagokio, trantsizio-uren kanpoko mugaraino hedatzen diren. 2. Kostaldeko urak zehaztu eta hurbilen dagoen edo egokien dagoen edo egokien dagoen mugaketa hidrografikoan edo mugaketan sartuko dira. 3. Mugaketa jakin bati guztiz bat ez datozen akuiferoak hurbilen dagoen edo egokien dagoen mugaketan sartuko dira. Mugaketa bakoitzari dagokion lurralde-eremuari dagokion akuiferoaren zatia esleitu ahal zaio, eta kasu horretan, kudeaketa koordinatua bermatu behar da eragindako mugaketen arteko jakinarazpen egokien bidez. 4. Arro hidrografikoen mugak, arroaren kudeaketarako unitate nagusi gisa, lege honetan ezarritako uren babesari buruzko araudia aplikatzen zaion espazio-eremua osatzen du, Estatuak ezar dezakeen itsas ingurunearen babes-araubide espezifikoari kalterik egin gabe. 5. Gobernuak, errege-dekretu bidez, autonomia-erkidegoei kontsulta egin ondoren, arro hidrografiko bakoitzaren lurralde-eremua ezarriko du, eta lurralde-eremu hori bere plan hidrologikoarenarekin bat etorriko da.